Schizomètre : [petit manuel de survie en milieu psychiatrique] - Decorpeliada, Marco, 1947-2006; Lismonde, Pascale, 1949-; de Galbert, Antoine, 1955- (Paris : EPEL, 2010)
Marco Decorpeliada kwam na de dood van zijn moeder in contact met de psychiatrie. Bij psychiater Sven Legrand kon hij zijn ei kwijt, en deze stimuleerde hem o.a. om tentoonstellingen rond art brut te bezoeken. Na zijn dood werd in de nalatenschap van Marco o.a. een dagboek gevonden. In deze uitgave maken we kennis met dit dagboek. De samensteller heeft er voor gekozen niets te veranderen: wanneer Marco praat over Le Grand Sven staat dat ook zo in deze uitgave en wordt er niet gekozen voor bijvoorbeeld de term "Le Grand psychiatre Sven Legrand". Ook de aantekeningen in zijn dagboek worden opgenomen zoals deze zijn neergepend door Decorpeliada zelf: links op de blanco pagina of in de marge van het beschreven rechterblad, horizontaal of verticaal. De illustraties geven gestalte aan het verhaal: toegangstickets voor tentoonstellingen, trein- of vliegtuigtickets van of naar zijn bestemmingen, tekeningen, ... Bij deze uitgave ook een fotokopie van een recensie van deze tentoonstelling, gepubliceerd in de krant Libération. Bij deze uitgave hoort ook de schizomètre die Decorpeliada ontwierp, een instrument om de waanzin van "het meten" aan te tonen: de DSM IV, die psychiaters moet helpen bij hun diagnose, wordt naast de catalogus van diepvriesleverancier Picard gelegd die dezelfde codes hanteert: zo lezen we bijvoorbeeld dat pyromanie dezelfde code draagt ... als kip op z'n Indisch. Ook een DVD maakt deel uit van het pakket: "Une fiction d'art brut", een interview tussen Antoine de Galbert en Pascale Lismonde. Het boekje sluit af met de "fiches de survie" die Marco ontwierp, voorbeelden die duidelijk maken hoe Decorpeliada "overleefde" in de psychiatrie.