Anne de Bodt. - Gilsoul, Guy (Paris : Editions Cercle d'Art Paris, 2001)
Men schrijft niet over de werken van Anne de Bodt. In het beste geval begeleidt men een oeuvre waarvan de weergegeven objecten slechts de voorlopige uitdrukking zijn. Het oeuvre roept deze noodwendige tijdruimte op die de Grieken Kairos noemen naast kunstzinnige gebaren van een diepe bescheidenheid, die onvermoeibaar herhaald worden, maar nooit identiek zijn met materialen van een buitengewone schraalheid alsof alles, hier slechts opgehouden wordt door een draad die eeuwig geknoopt en dan weer losgeknoopt wordt. Om iets over het oeuvre van Anne de Bodt te kunnen zeggen, moet men eerst de geest van haar werk aanvaarden. Men moet afstand nemen van de tijd van nu en het tijdloze en de zwevende perceptie verkiezen. De geschiedenis leert ons dat men die weg moet kiezen waar de stroming het minst sterk is en dat men zich dan moet laten meedrijven. Men moet de werken lange tijd bekijken, eerst van ver, daarna van dichtbij en men moet zich erover buigen en ze trachten te lezen., alleen en omringd door bepaalde gedichten, bepaalde haiku's. Men moet ook naar gewijde muziek van hier en elders, van gisteren en van vandaag luisteren en men moet samen met Anne de Bodt in de tuin wandelen, daar gaan zitten en met haar praten.
biog., tent. p. 115-119
Nederlands
boek
Keywords: de Bodt, Anne